24 ژوئیه 2024 - در نبرد مداوم علیه بیماری کلیوی دیابتی (DKD)، یک مطالعه واقعی اخیر که در ژاپن انجام شد، نور جدیدی را بر پتانسیل مهارکننده‌های کوترانسپورتر 2 سدیم-گلوکز (SGLT2) در بهبود نتایج کلیوی، به‌ویژه در بیماران مسن نشان داد. این یافته ها که از پایگاه داده های بیماری مزمن کلیوی ژاپن استخراج شده است، بینش های ارزشمندی را در مورد مزایای عملی این داروها در کار بالینی ارائه می دهد.

این مطالعه که در ژورنال BMJ Open Diabetes Research & Care منتشر شد، نشان داد که مهارکننده‌های SGLT2 برای پیامدهای کلیوی در بیماران مسن‌ مبتلا به DKD بالای 75 سال نیز مزایایی را به همراه دارد.

محققان گزارش دادند: «در بیماران مسن (بیش از 75 سال) مبتلا به بیماری کلیوی دیابتی، درمان با مهارکننده‌های SGLT2 به کاهش قابل توجه سرعت افت عملکرد کلیه در مقایسه با داروهای سنتی کاهنده ی قند خون منجر شد».

بیماری کلیوی دیابتی یکی از عوارض شدید دیابت است که با بدتر شدن تدریجی عملکرد کلیه مشخص می شود. این بیماری بار قابل توجهی را بر بیماران تحمیل می کند و منجر به افزایش عوارض و مرگ و میر می شود. در حالی که روش‌های درمانی مختلف، از جمله مداخلات سبک زندگی و دارودرمانی وجود دارد، یافتن استراتژی‌های مؤثر، به‌ویژه برای بیماران مسن، یک چالش است.

دکتر Kaori Kitaoka و همکارانش از دانشگاه علوم پزشکی شیگا در ژاپن، نتایج کلیوی را بین بیماران بالای 75 سال مبتلا به DKD که درمان با مهارکننده‌های SGLT2 را شروع کرده بودند در مقابل سایر داروهای کاهش‌دهنده ی قند خون، با یا بدون پروتئینوری، مقایسه کردند.

برای این منظور، محققان با استفاده از پایگاه داده های بیماری‌های مزمن کلیوی ژاپن، امتیازهای گرایش را محاسبه کرده و یک پروتکل تطبیق 1:1 را اجرا نمودند.

پیامد اولیه این مطالعه شامل کاهش نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) بود، و پیامدهای ثانویه ترکیبی از کاهش 40 درصدی eGFR یا پیشرفت به مرحله نهایی بیماری کلیوی بود.

این مطالعه به یافته های زیر منجر شد:

•  در ابتدای تحقیق، میانگین سنی افراد در زمان شروع درمان با مهارکننده های کوترانسپورتر 2 سدیم-گلوکز(348 نفر) یا سایر داروهای کاهش دهنده ی قند خون(348 نفر)، 77.7سال بود.

•  میانگین eGFR افراد مورد بررسی برابر با 59.3 میلی لیتر در دقیقه در 1.73 مترمربع و در 33.0% از بیماران پروتئینوری گزارش شد.

•  در طول دوره پیگیری، میانگین نرخ سالانه تغییر eGFR در گروه مهارکننده‌های SGLT2 برابر با 0.80- میلی‌لیتر/دقیقه/73/1 مترمربع در سال و در گروه سایر داروهای کاهش‌دهنده گلوکز برابر با 1.78- میلی‌لیتر در دقیقه/73/1 متر مربع در سال بود. تفاوت در نرخ کاهش eGFR بین گروه ها 0.99 میلی لیتر در دقیقه / 1.73 متر مربع در سال بود که به نفع مهارکننده های SGLT2 بود.

•  تعداد 38 پیامد کلیوی مرکب در گروه مهارکننده های SGLT2 و 57 مورد در گروه سایر داروهای کاهش دهنده گلوکز گزارش شد(HR=0.64)

•  شواهدی دال بر تعامل بین شروع مهارکننده SGLT2 و پروتئینوری وجود نداشت.

محققان نتیجه گیری نمودند که یافته‌های پایگاه داده های بیماری‌های مزمن کلیوی ژاپن، پتانسیل مهارکننده‌های SGLT2 را در بهبود نتایج کلیوی برای بیماران مسن‌ مبتلا به بیماری کلیوی دیابتی در کار بالینی واقعی نشان داد. این داروها با ارائه ی محافظت از کلیه و مزایای قلبی عروقی، مکمل ارزشمندی برای مجموعه درمان‌های این بیماری چالش‌برانگیز هستند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/nephrology/news/sglt2-inhibitors-promising-in-improving-kidney-outcomes-for-older-patients-with-diabetic-kidney-disease-real-world-study-132064